Βόλτα στο κέντρο της Πόλης, και της Ψυχής!

freestocks-org-172972
FavoriteLoadingΠρόσθεσε στα αγαπημένα!

Στέκομαι στην αποβάθρα του ηλεκτρικού σιδηροδρόμου κάπου στα βόρεια προάστια με κατεύθυνση προς Ομόνοια και κοιτάζω απέναντι μια μαμά που κρατά σφιχτά το χέρι του παιδιού της ενώ εκείνο με τα παπούτσια του κάνει σχέδια στο δάπεδο.

Χαμογελώ ελαφρά και σηκώνω το βλέμμα μου ψηλά στον ουρανό ψάχνοντας τον ήλιο που παίζει με τα σύννεφα. Με κλειστά τα μάτια μου πίσω από τα γυαλιά ηλίου, στέκομαι έτσι και χουχουλιάζω μέσα στο παλτό μου.

Αδειάζω το μυαλό μου από τις αρνητικές σκέψεις της βροχής που έρχεται και αποφασίζω ότι  θα απολαύσω τη βόλτα μου στο κέντρο της γιορτινής Αθήνας με τη φίλη μου όπως και να έχει.

Ακούω τότε τον βρυχιθμό του συρμού που έρχεται. Πλησιάζει και ανοίγει τις πόρτες του και αμέσως όλοι ορμάμε στο εσωτερικό του.

Χαζεύω σε όλη τη διαδρομή τον έξω από το τρένο κόσμο. Απλωμένες μπουγάδες στα μπαλκόνια, μικροπωλητές στους δρόμους, πηγαδάκια γειτόνων που μιλούν φαντάζομαι για την ακρίβεια, νοικοκυρές που ψωνίζουν στα παρακείμενα από τους σταθμούς μαγαζιά, νεαρά ζευγαράκια που τρέχουν προς την αποβάθρα για να προλάβουν το τρένο. Κι εγώ εκεί όρθια μέσα στο συρμό να μετράω τους σταθμούς έναν προς έναν μέχρι να αλλάξω τρένο, να επιβιβαστώ στο μετρό για να φτάσω στο ραντεβού μου στο Σύνταγμα.

Ο σταθμός του μετρό στο σύνταγμα ασφυκτικά γεμάτος.

Κόσμος  να πηγαινοέρχεται και να ρωτά για τις αποβάθρες, τους προορισμούς.

Ατελείωτες ουρές στα εκδοτήρια εισιτήριων.

Με σπρώχνουν και αναγκαστικά σπρώχνω κι εγώ και σαν να είμαστε τέλεια συγχρονισμένοι χορευτές, φτάνουμε όλοι μαζί στις κυλιόμενες σκάλες. Ανεβαίνω, και στην κορυφή, ρίχνω μια ματιά κάτω στην ανθρώπινη θάλασσα, χαμογελώ που δεν είμαι εκεί,  κάνω μεταβολή και βγαίνω έξω στην πλατεία.

Συναντώ ακόμα μια ανθρώπινη θάλασσα, άνθρωποι όλων των ηλικιών  και φύλων.

Αμέτρητες σέλφι μπροστά από το χριστουγεννιάτικο δέντρο του δήμου Αθηναίων  στο Σύνταγμα, που ομολογώ ότι είναι πιο όμορφο αλλά εξίσου αδιάφορο από κοντά, για τα δικά μου γούστα.

Κι εκεί, μπροστά στη μεγάλη, γνωστή αλυσίδα ταχυφαγείου, βλέπω τη φίλη μου Λουίζα να με περιμένει. Δεν με έχει δει να πλησιάζω και στέκομαι για 1-2 δευτερόλεπτα και την παρατηρώ. Ο ήλιος κάνει τις κόκκινες μπούκλες της ακόμα πιο φωτεινές, σαν φλόγες φωτιάς. Μα πάνω από όλα το υπέροχο χαμόγελό της που πάντα είναι ζωγραφισμένο στα χείλη της.

Αγκαλιαζόμαστε, είχαμε καιρό να βρεθούμε και κατηφορίζουμε στην οδό Ερμού. Κόσμος πάει και έρχεται με ψώνια στα χέρια και με βλέμματα που πετάνε σπίθες. Γιορτές έχουμε σκέφτομαι, καλά κάνουμε και γελάμε, ας απολαύσουμε λίγο ξένοιαστα έστω και προσωρινά αυτές τις άγιες μέρες.

Τα καταστήματα “φόρεσαν” τα καλά τους. Ο στολισμός τους υπερπαραγωγή.  Φωτάκια, αμέτρητα φωτάκια και υπέροχα στολίδια. Όταν ο ήλιος κρυβόταν, τα φωτάκια των στολιδιών του δήμου Αθηναίων έμοιαζαν πραγματικά με πολυελαίους κρεμαστούς, φαντάζομαι ότι δεν απέχει και πολύ απο την πραγματικότητα αυτό το concept. Στον ήλιο δε, πετούσαν σπίθες σαν διαμάντια.

Μαγικά όμορφα!

Οι μουσικοί του δρόμου κάνουν την ατμόσφαιρα γιορτινή, παραμυθένια, νοσταλγική και ανεβάζουν τη διάθεση των επισκεπτών. Η μουσική  σε συνδυασμό με τις υπέροχες μυρωδιές, έξω από γνωστό κατάστημα καλλυντικών, σε “ταξιδεύουν” σε άλλη διάσταση. Κλείνεις τα μάτια σου και μένεις εκεί, σε αυτό το συναίσθημα, σε αυτή την κατάσταση, “μόνος”, σαν να μην υπάρχει κάνεις άλλος γύρω σου.

Τρυπώσαμε γρήγορα, μη χάσουμε ευκαιρία, στο πρώτο γνωστό κατάστημα με αξεσουάρ, και αργά, με σεβασμό στους εαυτούς μας και σε αυτό που θέλαμε να κάνουμε,  εξερευνήσαμε σχεδόν τα πάντα. Είπαμε αυτή η μέρα ήταν δική μας και δεδομένου ότι δεν κατεβαίνουμε συχνά στο πανέμορφο κέντρο της πόλης, θέλαμε να απολαύσουμε τη βόλτα μας.

Δοκιμάσαμε εσάρπες, ρούχα, πόντσο, λαιμούς, βραχιόλια, σκουλαρίκια, φουλάρια. Θαυμάσαμε τις τσάντες και ανταλλάξαμε απόψεις σχετικά με αυτά που βλέπαμε και δοκιμάσαμε.  Και βγήκαμε από το κατάστημα με τις πρώτες τσάντες στα χέρια μας.

Σταθήκαμε με τις “ώρες” στις βιτρίνες με τα παπούτσια, μην ξεχνάμε άλλωστε, είμαστε γυναίκες και τα παπούτσια ποτέ δεν είναι αρκετά. Υποσχεθήκαμε να επιστρέψουμε στον γυρισμό, γιατί είχε πολύ κόσμο.

Κάποια στιγμή γελάσαμε γιατί ένας κύριος παραπονέθηκε στην κυρία του, ότι δεν άντεχε άλλο και ας μην δουν άλλες βιτρίνες.  Τελικό συμπέρασμα, μόνο με τις φίλες σου ευχαριστιέσαι μια τέτοια βόλτα.

Προς το τέλος της Ερμού, με έκπληξη, είδαμε μια πολύ πολύ πλουμιστή και άγνωστη βιτρίνα. Από περιέργεια εισχωρήσαμε στο κατάστημα και βρήκαμε μοναδικά, περίεργα, υπέροχα ρούχα και αξεσουάρ. Και οι τσάντες στα χέρια μας ξαφνικά, λέμε τώρα, αυξήθηκαν.

Φτάσαμε στην Καπνικαρέα και από περιέργεια σταθήκαμε και εμείς να δούμε τα χορευτικά κάποιων μεγάλων παιδιών. Break dance ή κάτι τέτοιο. Τα μικρά παιδιά ενθουσιάστηκαν και οι μεγάλοι στέκονταν και έβγαζαν φωτογραφίες. Οι έφηβοι αδιάφορα κοιτούσαν ενώ έτρωγαν παγωτό ή μιλούσαν στο κινητό τους. Όλοι όμως με χαμόγελο. Έλληνες και ξένοι.

Ααα ναι, η Αθήνα πλέον είναι τουριστική και το χειμώνα.

Συνεχίσαμε μια βόλτα στην Πλατεία Αγίας Ειρήνης και γυρίσαμε πίσω στην Ευαγγελιστρίας για τα μικρά μαγαζάκια και τους πλανόδιους μικροπωλητές. Δεν μπορείς να φανταστείς τι θησαυρούς καμιά φορά κρύβουν αυτά τα μικρομάγαζα μέσα τους…αρκεί να ψάξεις και θα τους ανακαλύψεις σίγουρα.

Η ώρα είχε περάσει αρκετά, ήμασταν πια στην καρδιά του μεσημεριού και η ατμόσφαιρα άλλαξε. Στο παιχνίδι του ήλιου και των συννέφων, κυριάρχησαν τα σύννεφα. Κάποιες σταγόνες βροχής άρχισαν να πέφτουν. Η θερμοκρασία έπεσε κι άλλο και οι μυτούλες μας έγιναν ροζ. Παρόλα αυτά συνεχίσαμε στην οδό Αιόλου. Μα γίνεται βόλτα στο κέντρο χωρίς πέρασμα απο εκεί; Φυσικά όχι.  Ιστορικός δρόμος με αμέτρητα καταστήματα και φυσικά φαγητό για όλα τα γούστα και όλα τα πορτοφόλια.

Η κούραση είχε αρχίσει να μας καταβάλει αλλά δεν αντέξαμε στον πειρασμό και μπήκαμε στο γνωστό κατάστημα δερμάτινων, Ελληνικών παπουτσιών στην Αιόλου. Αμέτρητες γόβες!!! Όλα τα χρώματα, όλα τα σχέδια, όλους τους τύπους δερμάτων! Αν αυτός δεν είναι γυναικείος παράδεισος τότε τι άλλο θα μπορούσε να είναι, αναρωτιέμαι.

Βγαίνοντας από το κατάστημα και με όλα τα ψώνια μας στα χέρια, κατευθυνθήκαμε στην οδό Καλαμιώτου, για σούσι. Η Λουίζα θυμήθηκε ότι άνοιξε  ένα νέο εστιατόριο σούσι και είπαμε να το δοκιμάσουμε.

Καθίσαμε στο μοναδικό άδειο τραπέζι και απολαύσαμε το γεύμα μας με χαλαρή κουβέντα οι δυο μας.  Για τα ψώνια που κάναμε, για τα σχέδιά μας για τις γιορτινές μέρες, φυσικά για άντρες (σιγά μην γλίτωναν) και φυσικά για τη μαγεία του κέντρου της Αθήνας, ειδικά αυτές τις μέρες.

Πιάσαμε κουβέντα με τους διπλανούς με αφορμή ένα αστείο γεγονός στο κατάστημα και παρατηρούσαμε το δρόμο που τώρα πια είχε λιμνούλες από το νερό της βροχής που ήταν έντονη και φύσαγε αρκετά δυνατά.

Συμφωνήσαμε με τη φίλη μου το πόσο όμορφη ήταν εκείνη τη στιγμή η ατμόσφαιρα, με το συγκεκριμένο φως, μάλλον ημίφως, με τη μυρωδιά της βροχής και τα φωτάκια που το νερό της βροχής τα έκανε να μοιάζουν με υγρούς πολύτιμους λίθους! Σταθήκαμε σε αυτό το συναίσθημα για λίγο, πληρώσαμε και ξεχυθήκαμε στη βροχή. Ο πλανόδιος μικροπωλητής ομπρελών στην γωνία ξεπούλησε, ίσα που προλάβαμε να αγοράσουμε ομπρέλες και ανηφορήσαμε για Σύνταγμα για το μετρό.

Ο κόσμος είχε πλέον αραιώσει αρκετά και σχετικά εύκολα αλλά και με στάσεις σε κάποιες βιτρίνες που ήταν αδύνατον να δούμε το πρωί, τελικά φτάσαμε στο μετρό.

Ανανεώσαμε το ραντεβού μας για μετά τις γιορτές που θα επέστρεφα στην Αθήνα,  ανταλλάξαμε ευχές για τις γιορτές και κάθε μία επιβιβάστηκε στο συρμό της.

Η επιστροφή στο σπίτι μου φάνηκε πολύ γρήγορη, δεν κατάλαβα πότε μπήκα σπίτι. “Χύθηκα”  κυριολεκτικά στον καναπέ και έκλεισα τα μάτια μου.

Το μυαλό μου έκανε ένα γρήγορο flash back στην ημέρα που πέρασε, σε αυτά που άκουσα, που είδα, που γεύτηκα, που γέλασα.

Και η ψυχή μου χαμογέλασε!

Καλές γιορτές!

Μαρία

SHARE THIS

Σχετικά άρθρα

Αφήστε το σχόλιό σας

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

*Τα στοιχεία που καταχωρούνται θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά από το myfzen.gr και από κανέναν άλλο οργανισμό ή φυσικό πρόσωπο και έχουν σκοπό την επικοινωνία με τους διαχειριστές του myfzen.gr

Quick tips