Ο ιός της Οξείας Υπερανθρωπίτιδας – Superhuman -itis!

SUPERHUMANITIS
FavoriteLoadingΠρόσθεσε στα αγαπημένα!

Ο ιός της Οξείας Υπερανθρωπίτιδας! Superhuman -itis.

(οξεία υπερανθρωπίτιδα: δική μου αδόκιμη έκφραση για το «κάνω τα πάντα και συμφέρω», όποιος κι αν είμαι, γυναίκα ή άντρας.)

Γελάς, ε;

Κι εγώ γέλαγα όταν το σκεφτόμουν χθες, τυλιγμένη σε 3 fleece κουβέρτες κι ένα πάπλωμα, τον ήλιο έξω να λάμπει στους 20 βαθμούς, τους φίλους να παίρνουν τηλέφωνα για καφέ, κι εγώ να τρέμω από τα ρίγη και να πονάω παντού! Κι εκεί που σκεφτόμουν τι να μου έχει συμβεί, με παίρνει τηλέφωνο η κολλητή και μου λέει «είμαι σε αποσύνθεση!» κι έτσι όπως μιλούσαμε, μεταξύ σοβαρού κι αστείου, της λέω έχουμε πάθει «υπερανθρωπίτιδα»! Γελάσαμε κι οι δύο, όσο αυτό μας επιτρεπόταν!

Κλείνοντας το τηλέφωνο έμεινα λίγο να το σκέφτομαι…

Βρε, λες;

Γιατί η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει λόγος να είμαι ξαφνικά έτσι, τόσο μα τόσο χάλια, και να καταρρέω στα καλά καθούμενα. Δεν έχω κάποια ίωση, δεν έχω χτυπήσει, δεν έχω φλεγμονή, ή χρόνια νόσο. Οπότε ιατρικώς είμαι στην σφαίρα του ανεξήγητου. Πριν 15 μέρες ήταν κι άλλη μια φίλη, και πριν κανα μήνα ένας φίλος. Έτσι απλά μας είπε «stop»!

Και δεν είμαι η μόνη! Ναι, είμαστε πολλές! Κυρίως γυναίκες, αν και θα τολμήσω να πω όχι μόνο, και παρακαλώ να μην παρεξηγηθείτε οι φεμινίστριες.

Οπότε μου μένει η άλλη εξήγηση, η εκτός ιατρικού πλαισίου, κι αρχίζω να σκέφτομαι όλες τις φίλες μου, και πολλούς φίλους, ναι, ναι, που κάθε τόσο καταρρέουν. Κι αναρωτιέμαι τι κοινό έχουμε όλοι εμείς.

Και τελικά πλάκα, πλάκα φτάνω στο συμπέρασμα του «ιού» της επίκτητης υπερανθρωπίτιδας! Τι θέλω να πω, σου εξηγώ την σκέψη μου ευθύς αμέσως.

Θέλω να πω, ότι βλέπω γύρω μου ανθρώπους που τρέχουν σαν τρελλοί να προλάβουν, να κάνουν, να πετύχουν, να χωρέσουν, να ικανοποιήσουν. Ποιόν και γιατί, αναρωτιέμαι…

Αισθάνομαι πως ανήκω σε μια γενιά που ανατράφηκε με το να βάζει στόχους και να τους πετυχαίνει, με όριο το φεγγάρι και ταυτόχρονα μεγάλωσε σε μια εποχή που επέτρεπε το άπιαστο, κι έκανε το ανέφικτο εφικτό. Εκπαιδευτήκαμε λοιπόν άθελα μας πως όλα γίνονται!

Ναι, αλήθεια είναι, γίνονται πολλά από αυτά που θέλουμε αλλά με ποιο κόστος;

Και τώρα που άλλαξαν οι συνθήκες, και δεν εννοώ μόνο τις οικονομικές, όχι, περισσότερο μάλλον τις συνθήκες ζωής, γίναμε σύζυγοι, γονείς, υπεύθυνοι ενήλικες, εργαζόμενοι, ιδιοκτήτες κλπ, εξακολουθούμε να έχουμε στόχους, να πιστεύουμε πως όλα γίνονται, και στην πράξη δεν μας βγαίνει πάντα. Κι όπως διάβαζα κάπου προχθές (αλλά δεν θυμάμαι που γιατί το μυαλό μου διατηρεί πλέον μόνο απαραίτητες πληροφορίες) «θεωρητικά η θεωρία κι η πράξη είναι ίδια, στην πράξη διαφέρουν».

Κι έτσι αισθάνομαι πως ενώ καλούμαστε εδώ και καιρό να αξιολογήσουμε την συνθήκη και την ανταπόκριση μας σε αυτήν, εμείς αδυνατούμε, πάσχοντας από τον ιό της υπερανθρωπίτιδας κι εξακολουθώντας να πιστεύουμε πως μπορούμε να τα κάνουμε όλα, να τα καταφέρουμε όλα εξίσου καλά, να πετύχουμε όλους μας τους στόχους, να είμαστε εξαιρετικοί (ναι, όχι απλά καλοί) σε όλους μας τους ρόλους.

Μαζί με την αξιολόγηση και την αναθεώρηση όμως ξεχνάμε και κάτι πολύ πιο βασικό· ξεχνάμε πως Δαρβινικά μιλώντας επιβιώνει ο οργανισμός που προσαρμόζεται καλύτερα!

Όταν λοιπόν οι συνθήκες γύρω μου αλλάζουν κι εγώ πιστεύω πως μπορώ το ίδιο σώμα και το ίδιο μυαλό που έχω τα τελευταία 43 χρόνια μαζί μου να το υποβάλλω στις ίδιες απαιτήσεις που το υπέβαλλα στα 25 – για να μην σου πω σε περισσότερες και πιεστικότερες – τότε, όχι λυπάμαι δεν δείχνω μεγάλη προσαρμοστικότητα! Δεν είναι ανθρωπίνως εφικτό να μπορώ να έχω τις ίδιες αντοχές, τα ίδια κέφια, τις ίδιες ιδέες και να περιμένω να λειτουργώ στον κόφτη αιωνίως! Δεν είναι ανθρωπίνως εφικτό εννοώ χωρίς κάποιο κόστος. Κι αυτό το κόστος είναι η κατάρρευση, κατά την ταπεινή μου άποψη. Άλλοτε σωματική, άλλοτε ψυχική, πολλές φορές και τα δύο.

Το κόστος έρχεται και ζητάει να πληρωθεί εκεί που έχεις καταφέρει – η έτσι νομίζεις- ό,τι έθεσες ως στόχο· εκεί που χαλαρώνεις και λες να το απολαύσεις. Κι εκεί το σώμα συνήθως, που είναι φυσικό στοιχείο μην ξεχνάς, αποφασίζει να κλείσει. Να κατεβάσει ρολλά, πως το λένε. Δεν έχει άλλο τρόπο να σου πει «ως εδώ»! Κι έτσι κατεβάζει ρολλά εκεί που αισθάνεται πως δεν τραβάς πια αδρεναλίνη, πως δεν χρειάζεται πια να τρέχει, ή που πολύ απλά δεν έχει άλλο καύσιμο. Κι έτσι σε αναγκάζει να αξιολογήσεις και να επανατοποθετηθείς!

«Είναι ιάσιμο γιατρέ μου;» ρωτάς κι αρχίζεις τις εκπτώσεις. Ναι γιατί, οκ, ας το παραδεχτούμε, είναι δύσκολο, πολύ δύσκολο, να παραδεχτείς πως εσύ που τα κατάφερνες όλα, που τα είχες υπό έλεγχο τώρα χρειάζεται να αφήσεις.

Ίσως και το πιο δύσκολο από όλα είναι το «αφήνω».

Αφήνω για μένα σημαίνει πολλά και διάφορα, συνειρμικά.

Εξαρτάται ποιά οπτική διαλέγω.

Την απαισιόδοξη ή την αισιόδοξη. Βέβαια, όσοι με γνωρίζουν προσωπικά ξέρουν πολύ καλά πως για μένα όλα καταλήγουν στην θετική πλευρά, στην αισιόδοξη οπτική του «γηράσκω αεί διδασκόμενος» κι άρα κάθε αρνητική θέση κρύβει πάντα από πίσω το μάθημα μου για να προχωρήσω.

Όταν «αφήνω» λοιπόν, μετά την αρχική αίσθηση απώλειας που αισθάνομαι, παρότι επιλογή μου, νιώθω αμέσως ότι «κάνω χώρο», και «κάνω χρόνο»· νιώθω την αίσθηση του να επιτρέπω να δημιουργηθεί κάτι εκ νέου· να γεννηθεί.

Μέσα σ’ αυτήν την αίσθηση συνειδητοποιώ ότι δεν μπορώ να τα κάνω όλα πια. Λάθος· δεν θέλω να τα κάνω όλα πια!

Έτσι αποφασίζω να βασιστώ ακριβώς στο θέλω μου, στο τι είναι σημαντικό για μένα και τι όχι, να θέσω όρια πρώτα στον εαυτό μου, και να δω καλά τις προτεραιότητες μου.

Έτσι λοιπόν για να αναρρώσω από την οξέια υπερανθρωπίτιδα -αλλά και να αποφύγω να υποτροπιάσω – βάζω άλλον στόχο:

1.Να βάλω τα πράγματα στη ζωή μου σε σειρά προτεραιότητας

Ναι, ακριβώς πάλι λίστα θα κάνω, νοητή αυτήν την φορά, και μετά την κρατάω εκεί στον νου. Ποιός είναι για εμένα ο πιο σημαντικός άνθρωπος; Ποιές είναι οι προτεραιότητες μου; Ποιόν ρόλο θέλω να έχω πρώτο και καλύτερο; Σε ποιά σειρά χρειάζεται να τα βάλω για να είμαι λειτουργική·  άνθρωπος, γυναίκα, ενήλικας, μάνα, σύντροφος, παιδί, εργαζόμενη, νοικοκυρά κ.ο.κ. ; Μόνο εγώ μπορώ να αποφασίσω για τον ίδιο μου τον εαυτό, κανένας άλλος.

2. Να φτιάξω χρόνο για μένα

Make time, που λένε κι οι φίλοι μου οι Αμερικάνοι, κι εννοούν κυριολεκτικά αυτό. Όταν δεν περισσεύει χρόνος φροντίζω να τον δημιουργήσω, να τον φτιάξω. Κι έτσι έιναι όντως. Ο χρόνος από μόνος του δεν είναι ποτέ αρκετός κι οι δουλειές, τα πρέπει καιτα καθήκοντα δεν τελειώνουν ποτέ. Γι΄αυτό ακριβώς δημιούργησε λίγο χρόνο για σένα, κάνε έκπτωση καλύτερα στο μάζεμα του σπιτιού παρά στην ψυχική σου υγεία ή στην σχέση σου. Με λίγα λόγια χαλάρωσε, όλα γίνονται γιατί πολύ απλά, γίνονται! Όχι όλα μαζί όμως.

3. Να έχω γνώθι σαυτόν, κι όχι μόνο

Να γνωρίζω τα όρια μου, κι άρα τον εαυτό μου. Να μαθαίνω από τις εμπειρίες μου και να χτίζω την πορεία μου πάνω σε αυτάτα μαθήματα. Να επιλέγω συνειδητά τι αντέχω σωματικά και ψυχικά να υποστηρίξω και μέχρι που νιώθω δύναμη να φτάσω. Γνωρίζω και βασικά σέβομαι τα όρια μου σημαίνει σέβομαι και τους άλλους ανθρώπους.

Να συντηρώ ενέργεια αντί να την ξοδέυω άσκοπα. Να προσπαθώ να μην ξοδεύω και να μην εξαντλώ το 100% της ενέργειας μου, αλλά αντιθέτως να με φροντίζω και να με περιποιούμαι και να κάνω διατήρηση ενέργειας.

Γιατί κάποια στιγμή θα χρειαστεί να υπερβώ κάθε μου όριο και να βάλω μπροστά όλες μου τις δυνάμεις για το πιο σημαντικό για μένα στον κόσμο· και τότε από επιλογή πάλι θα θέλω να χρησιμοποιήσω όλα  μου τα αποθέματα· τότε δεν θα είναι ξόδεμα γιατί θα θέλω συνειδητά να τα δώσω όλα, κι θέλω να υπάρχουν!

Με αυτά τα τρία βήματα στο νου προχωρώ αναρρώνοντας από την υπερανθρωπίτιδα, γιατί μια, δυο, τρεις, δεν είναι και για χόρταση.

Εργάζομαι προς τον στόχο του να την αποφύγω στο μέλλον, κι όσο κάθε εμπειρία γίνεται μάθημα και γνωρίζω καλύτερα τον εαυτό μου τόσο νιώθω να είμαι πιο κοντά. Όσο περισσότερο γνωρίζω τον εαυτό μου, τόσο πιο σύντομα βλέπω από μακριά να έρχεται ολοταχώς η παλιά συνήθεια μαζί με την ασθένεια κι αλλάζω δρόμο.

Αλλάζω δρόμο γιατί πάω αλλού τώρα!

Κι αν κάποιες φορές ξεχνώ πατάω restart.

Try it and Enjoy!

CG

SHARE THIS

Σχετικά άρθρα

Αφήστε το σχόλιό σας

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

*Τα στοιχεία που καταχωρούνται θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά από το myfzen.gr και από κανέναν άλλο οργανισμό ή φυσικό πρόσωπο και έχουν σκοπό την επικοινωνία με τους διαχειριστές του myfzen.gr

Quick tips