Η Πνοή της Ζωής!

people-2567915_1280
FavoriteLoadingΠρόσθεσε στα αγαπημένα!

Και ναι, υπάρχουν και αυτές οι μέρες. Οι μέρες που ο ήλιος και το φως της ψυχής σου καλύπτονται από ένα γκρίζο συννεφάκι. Ξέρεις ότι μπορείς και μόνος  να το «διαλύσεις» και να δεις ξανά την ψυχή σου φωτισμένη και να χαμογελά. Έτσι όπως έκανε πριν, έτσι όπως «κόπιασες» αρκετά χρόνια αναλύοντάς τη.

Ξαφνικά ανακαλύπτεις, ότι μπερδεύτηκες, ότι δεν ξέρεις τι να κάνεις και πως να το κάνεις. Ποια μέθοδο να ακολουθήσεις, πότε να σταματήσεις και πότε να συνεχίσεις. Νιώθεις χαμένη, φοβισμένη, ανασφαλής. Ένας τοίχος υψώνεται μπροστά σου.

Τότε λοιπόν, ενστικτωδώς, παίρνεις το κινητό  στα χέρια σου και πηγαίνεις στις ταχείες κλήσεις. «Press the button” σου λέει μια φωνή από μέσα σου. Και αυτό κάνεις.  Η φωνή της κολλητής-αδερφής σου, ή αλλιώς το alter ego σου, όπως πάντα ήρεμη και γλυκιά. Πόσο μα πόσο σε καθησυχάζει αυτή η φωνή  και μόνο που σου λέει καλημέρα. Μα αυτό το κορίτσι δεν είναι ποτέ κουρασμένο, θυμωμένο;…..αναρωτιέμαι. Όποια στιγμή της ημέρας κι αν επικοινωνήσεις απαντάει πάντα με χαμόγελο, ευγενικά και είναι έτοιμη να σε ακούσει.

Δεν χρειάζεται να πεις πολλά και να εξηγήσεις. Κατάλαβε και μόνο που σε άκουσε. Ως ΙΤ περιμένει τα data και με την κοφτερή και τετράγωνη λογική τα επεξεργάζεται γρήγορα και αμέσως ακούς όλα όσα έχει να σου πει. Τη γνώμη της! Δεν θα σου χαϊδέψει τα αυτιά, δεν θα σου πει αυτό που ενδεχομένως θέλεις να ακούσεις. Θα σου πει αυτό που πραγματικά πιστεύει. Μα αυτό άλλωστε δεν πρέπει να κάνουν  οι πραγματικοί φίλοι;

Αισθάνεσαι ήδη καλύτερα. Το γκρίζο συννεφάκι σιγά σιγά σου αδειάζει τη γωνιά.

Σου λέει και το εννοεί ότι θα είναι «εκεί» όποια ώρα της ημέρας αισθανθείς την ανάγκη να της μιλήσεις.

Προτίθεται να σε βοηθήσει σε οτιδήποτε χωρίς όρους και ναι μεν αλλά…ίσως… θα δούμε…..

Όταν κλείσεις το τηλέφωνο παίρνεις μια βαθιά ανάσα και συλλαμβάνεις τον εαυτό σου να χαμογελά.

Ακούς τον χαρακτηριστικό ήχο του sms από το κινητό σου και διαπιστώνεις ότι η άλλη κολλητή με τα υπέροχα σγουρά, βαθιά κόκκινα μαλλιά και το σπινθηροβόλο βλέμμα,  απάντησε στο μήνυμά σου.

Αμέσως σου τηλεφωνεί και ζητά να μάθει τι συμβαίνει. Έχει ήδη καταλάβει την αγωνία σου, την ανασφάλειά σου, τον φόβο σου.  Η φωνή της όπως πάντα σταθερή και σίγουρη. Πόσο το λατρεύω «αυτό» σε αυτό το κορίτσι!

Χωρίς να βιάζεται, ήρεμα και υπομονετικά σε ακούει. Ξέρει να ακούει. Σκέφτεται και αφού ακούσει τα δικά σου «θέλω», αβίαστα, σταθερά και ώριμα, σου λέει τη γνώμη της. Τα λόγια της σε αγκαλιάζουν και σε γαληνεύουν. Σε καθησυχάζουν γιατί ξέρεις ότι και εκείνη, θα είναι εκεί, δίπλα σου. Σε ότι χρειαστείς και όταν το χρειαστείς.

Κλείνεις για δεύτερη φορά μέσα στη μέρα το τηλέφωνο και συλλαμβάνεις τον εαυτό σου να χαμογελά ξανά. Και έτσι τα γκρίζα σύννεφα του «ουρανού» σου και της ψυχής σου, απομακρύνονται ακόμα πιο πολύ.

Και καθώς οι ώρες περνούν, έρχεται η νύχτα. Το σκοτάδι απλώνεται και τότε όλα έρχονται μπροστά σου.  Αυτή είναι και η μαγεία του σκοταδιού, φέρνει τα πάντα στο «φως».

Κλείνεις τα μάτια σου και ξαπλώνεις στον καναπέ σου ακούγοντας την αγαπημένη σου μουσική και σκέφτεσαι όλα όσα έγιναν, όλα όσα θα μπορούσαν να είχαν γίνει. Ημίφως στο χώρο που βρίσκεσαι.

Αφουγκράζεσαι τα θέλω της καρδιάς και της ψυχής σου. Ζυγίζεις τα λόγια των αγαπημένων φίλων. Σκέφτεσαι, σκέφτεσαι…  

Σερβίρεις στον εαυτό σου ένα ποτήρι από το αγαπημένο σου κόκκινο κρασί. Το έχεις ανάγκη ή έτσι νομίζεις.

Μένεις εκεί. Έτσι ακριβώς. Σε αυτή την «κατάσταση».

Και σιγά σιγά εστιάζεις σε αυτή. Στην ψυχή σου. Μπαίνεις μέσα της. Δεν σε κάλεσε. Δεν μπήκες με τη βία. Έτσι απλά «μπήκες». «Εξαργυρώνεις» την ψυχοθεραπεία σου.  Δεν υπάρχουν κλειδαριές στο μυαλό, στην ψυχή , στην καρδιά και στο σώμα τώρα πια. Όλα είναι ένα, ΕΣΥ.

Παίρνεις όσο χρόνο χρειάζεται το… «ΕΣΥ». Ποιος βιάζεται άλλωστε και γιατί. Ανοίγεις τα μάτια σου, παίρνεις βαθιές ανάσες, πίνεις την τελευταία γουλιά κρασί και  ανακοινώνεις-ομολογείς στον εαυτό σου, τις αποφάσεις σου. Όσο οξύμωρο και αν ακούγεται αυτό.

Σηκώνεσαι, δυναμώνεις τη μουσική και τρέχεις στο μπάνιο. Το νερό λειτουργεί λυτρωτικά για σένα, το ξέρεις. Κυλάει πάνω στο κορμί σου και παίρνει μαζί του οτιδήποτε αρνητικό που τώρα πια μόνο επιφανειακά «κάθεται». Δεν μπορεί με τίποτα να εισχωρήσει μέσα σου. Οι «ασπίδες» σου λειτουργούν  τέλεια.

Και «εκεί», καθώς το νερό τρέχει και σε «ξεπλένει», σε πιάνουν τα κλάματα. Από χαρά και συγκίνηση.  

Σκέφτεσαι τις φίλες σου , αυτά τα ευλογημένα πλάσματα που έχεις γύρω σου, στη ζωή σου, που τους έχεις εμπιστευτεί και σου έχουν εμπιστευθεί τα πιο σημαντικά και καλά κρυμμένα μυστικά.

Που αψήφησαν την κούραση και τις υποχρεώσεις της ημέρας τους και τα θέλω τους. Που έκαναν στην άκρη τα δικά τους προβλήματα για να είναι πλάι σου. Όχι μόνο στα λόγια αλλά και με πράξεις.

Οι ΦΙΛΕΣ σου!!! που υπάρχουν στη ζωή σου και σε κάνουν ευτυχισμένη. Που από σύμπτωση οι «δρόμοι» σας συναντήθηκαν και γίνατε συνοδοιπόροι.

Αυτά τα πλάσματα που όρισες ως «αδελφές ψυχές και φίλους καρδιακούς. Που είναι Αληθινές και Ειλικρινείς.

Που σε κάνουν ευτυχισμένη και ξέρουν πότε δεν είσαι καλά. Που φροντίζουν πάντα να φοράς ένα υπέροχο χαμόγελο.

Που σε κάνουν να θέλεις να γίνεις καλύτερος άνθρωπος, που συγχωρούν και  η φιλία για αυτές είναι προτεραιότητα.

Αυτές οι υπέροχες γυναίκες, αυτοί οι υπέροχοι άνθρωποι που δίνουν πνοή, στην πνοή της Ζωής σου!

Γιατί ,η Ζωή χωρίς φίλους, χωρίς να μοιράζεται, είναι μοναχική και ανούσια. Η απουσία τους, δημιουργεί ένα κενό που δεν αναπληρώνεται από τους συγγενείς ή το σύντροφο. Είναι απαραίτητοι για την ψυχική ηρεμία.  Και εσύ το ξέρεις καλά αυτό!

Αφιερωμένο εξαιρετικά στη Μάγδα και στη Λουίζα.

 

 

 

SHARE THIS

Σχετικά άρθρα

Αφήστε το σχόλιό σας

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

*Τα στοιχεία που καταχωρούνται θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά από το myfzen.gr και από κανέναν άλλο οργανισμό ή φυσικό πρόσωπο και έχουν σκοπό την επικοινωνία με τους διαχειριστές του myfzen.gr

Quick tips